Carola Trier - pionierka, która wyniosła Pilates poza oryginalne studio

Aby zrozumieć, jak metoda Pilates rozwijała się przez kolejne dekady, trzeba poznać ludzi, którzy ją współtworzyli i przekazywali dalej. System Contrology stworzony przez Josepha Pilatesa był przekazywany z pokolenia na pokolenie, ćwiczenie po ćwiczeniu, doświadczenie po doświadczeniu. Z czasem ta wiedza zaczęła przyjmować formę programów szkoleniowych i podręczników dla nauczycieli na całym świecie. Należy pamiętać, że u podstaw każdego z tych systemów stoją uczniowie Josepha – Pilates Elders, którzy traktowali tę pracę jako swoją życiową drogę i rozwijali ją w oparciu o to, czego nauczyli się bezpośrednio od Josepha i Clary Pilates.

Carola Trier urodziła się w 1913 roku w Niemczech. W młodości pracowała jako tancerka i performerka, występując na scenach tanecznych oraz w programach rozrywkowych. Jej życie dramatycznie zmieniło się w czasie II wojny światowej. Jako osoba pochodzenia żydowskiego została osadzona w nazistowskim obozie internowania we Francji, skąd udało jej się uciec i w 1942 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych.

Po przyjeździe do Nowego Jorku kontynuowała pracę artystyczną. Występowała jako tancerka, akrobatka oraz artystka wykonująca niezwykle wymagające figury akrobatyczne na wrotkach. Jej kariera sceniczna wymagała ogromnej sprawności fizycznej i kontroli nad ciałem.

Spotkanie z Josephem i Clarą Pilates

W latach 50. doznała kontuzji, która zagroziła jej dalszej pracy. To właśnie ta sytuacja doprowadziła ją do studia Josepha i Clary Pilates. W studiu przy 8th Avenue zaczęła ćwiczyć w systemie Contrology, co pozwoliło jej wrócić do pełnej sprawności. Zafascynowała ją skuteczność metody Pilatesa. Zdała sobie sprawę, że Joseph Pilates stworzył niezwykle skuteczny system pracy z ciałem, który pomagał tancerzom wracać do sprawności.To doświadczenie sprawiło, że zaczęła interesować się metodą jako systemem pracy z ciałem.

Własne studio i rozwój pracy terapeutycznej

Carola Trier nie ograniczała się wyłącznie do pracy w studiu Pilates. Równolegle pogłębiała swoją wiedzę z zakresu anatomii i rehabilitacji. Współpracowała z dr Henrym Jordanem, który pozwalał jej obserwować proces leczenia pacjentów, a nawet uczestniczyć w obserwacji zabiegów chirurgicznych. Dzięki temu zaczęła lepiej rozumieć anatomię i możliwości wykorzystania metody Pilates w procesie powrotu do sprawności.

Pod koniec lat 50., po ponad dziesięciu latach nauki u Josepha Pilatesa, Carola podjęła decyzję o otwarciu własnego studia. W międzyczasie wyszła za mąż za Edgara Triera, dlatego studio prowadziła pod nazwą Carola S. Trier. Jej studio znajdowało się przy 58th Street w Nowym Jorku, zaledwie dwie przecznice od oryginalnego studia Josepha i Clary Pilates przy 8th Avenue. Dzięki współpracy z dr Henrym Jordanem oraz dr Williamem Lieblerem z Lenox Hill Hospital, a także dzięki kontaktom w środowisku artystycznym, Carola szybko stała się rozpoznawalna, szczególnie wśród tancerzy i artystów scenicznych.

Nowoczesne studio Pilates

Studio Caroli Trier różniło się od miejsca prowadzonego przez Josepha Pilatesa. Podczas gdy w oryginalnym studiu przy 8th Avenue panowała atmosfera niemal niezmieniona od momentu powstania, studio Caroli było nowoczesne, uporządkowane i minimalistyczne.

W studiu Josepha uczniowie w dużej mierze wykonywali trening samodzielnie – każdy był odpowiedzialny za swój program ćwiczeń. W studiu Caroli praca wyglądała inaczej – sesje odbywały się indywidualnie. Carola i jej asystenci przygotowywali sprzęt, prowadzili zajęcia oraz udzielali szczegółowych wskazówek dotyczących techniki ruchu.

Jedna z jej uczennic wspominała później:

„Jej mentoring nauczył mnie doceniać jakość ruchu, rozwijać umiejętność obserwacji oraz wykorzystywać dłonie jako narzędzie prowadzenia ruchu i nadawania mu właściwej jakości.”

Studio rozwijało się bardzo dynamicznie, dlatego Carola zatrudniła kilku asystentów. Wśród nich znalazły się najważniejsze postaci w historii Pilatesu, między innymi:

Romana Kryzanowska
Kathy Grant

Sprzęt i styl pracy

Jednym z ciekawszych elementów pracy Caroli Trier było jej podejście do sprzętu Pilates. Aparaty w jej studiu różniły się od tych używanych w oryginalnym studiu Josepha Pilatesa, choć reformery wciąż posiadały tabliczki patentowe z jego nazwiskiem.

W studiu wykorzystywano między innymi:

Junior Reformer – domową wersję reformera zaprojektowaną przez Josepha Pilatesa
specjalną wersję Ped-o-Pull z siodełkiem przypominającym rowerowe
różne modyfikacje sprzętu dostosowane do potrzeb uczniów

Choć Carola Trier prowadziła studio w nieco inny sposób niż Joseph Pilates, w wielu aspektach pozostawali do siebie podobni. Trier znana była z silnej osobowości i wysokich wymagań wobec swoich uczniów. Potrafiła być surowa, miała energiczny temperament i nie tolerowała zbędnych rozmów podczas zajęć.

Edukacja i popularyzacja metody

Carola Trier była nie tylko nauczycielką Pilates, ale również propagatorką ruchu jako elementu zdrowego stylu życia. W latach 60. i 70. studio Caroli Trier było jednym z najważniejszych miejsc pracy z metodą Pilates w Nowym Jorku. Trafiali tam zarówno tancerze, artyści sceniczni, jak i osoby wracające do sprawności po kontuzjach. Dzięki połączeniu klasycznej metody Contrology z wiedzą anatomiczną i doświadczeniem scenicznym Carola stworzyła środowisko, w którym Pilates zaczynał być postrzegany nie tylko jako system ćwiczeń, ale także jako narzędzie świadomej pracy z ciałem. Jej studio stało się miejscem, w którym kształciło się kolejne pokolenie nauczycieli.

W 1982 roku napisała książkę dla dzieci „Exercise, What it is, What it Does”, której celem było zachęcenie najmłodszych do aktywności fizycznej i świadomego ruchu. Choć książka nie była bezpośrednio o Pilatesie, wiele elementów nawiązywało do idei ruchu i pracy z ciałem rozwijanych w metodzie Contrology.

Dziedzictwo Caroli Trier

Z dzisiejszej perspektywy widać korzyści, jakie odniosła metoda Josepha Pilatesa dzięki pracy Caroli. Prowadziła ona z powodzeniem swoje nowojorskie studio aż do przejścia na emeryturę w 1986 roku. Dzięki jej pracy Pilates stopniowo wychodził poza jedno miejsce i jednego nauczyciela, stając się metodą przekazywaną przez kolejne pokolenia. Jej wiedza z zakresu rehabilitacji stanowiła fundament zastosowania metody Pilates w środowisku tancerzy. Obecnie metoda jest powszechnie stosowana w rehabilitacji na całym świecie, a jej korzyści zostały potwierdzone licznymi badaniami naukowymi. Carola Trier była wzorem dla wielu nauczycieli metody Pilates, w tym najbardziej wpływowych mistrzów: Lolitę San Miguel, Alana Herdmana, Deborah Lessen i Jillian Hessel.

Carola Trier zmarła w Nowym Jorku 28 października 2000 roku w wieku 89 lat. Jej praca była dowodem, że rozwój metody Pilates jest związany z odwagą nauczycieli, którzy potrafią zachować jej fundamenty, jednocześnie otwierając ją na nowe środowiska i doświadczenia.